Florydzki wyścig z…

Florydzki wyścig z Maranello

czyli

Ferrari 365 GTB/4 Daytona

Pod koniec lat 60. XX wieku Ferrari miało ugruntowaną pozycję producenta aut sportowych i wyścigowych. Firma z Maranello starała się tworzyć szybkie i piękne samochody, każdy lepszy i szybszy od poprzednika. Niemałe znaczenie miały starty samochodów z koniem w logo, które nieraz zdobywały podium w danych zawodach. Jednym z takich wyścigów był wyścig Daytona Beach na Florydzie, w które Ferrari odniosło zwycięstwo w 1967 roku.

W momencie wygranej w wyścigu włoscy konstruktorzy byli w trakcie tworzenia kolejnego samochodu sportowego. Założenia postawione przed nowym wozem były proste – dwuosobowe coupe z silnikiem V12 umieszczonym z przodu

pokaż spoiler dewiza Enzo Ferarri czyli „koń nie może pchać karety” nadal była w użyciu

i z pięciobiegową skrzynią umieszczoną z tyłu napędzającą koła tylne, w tak zwanym układzie transaxle . Prace przy projekcie nadwozia zlecono włoskiej firmie Pininfarina.

Ostateczny projekt autorstwa Leonardo Fiovaranti był smukłym coupe z długą maską oraz krótkim tyłem. Charakterystycznym wyróżnikiem samochodu były chowane reflektory, cztery końcówki wydechu i świateł tylnych, oraz – przede wszystkim – charakterystyczne kierunkowskazy zachodzące na bok auta. Do napędu Daytony zastosowano silnik 4.4 litra V12 o nazwie Colombo V12, charakteryzujący się czterema wałkami rozrządu oraz sześcioma gaźnikami dwugardzielowymi; sama jednostka była także „dawcą” numeru modelu – 365 oznaczało pojemność pojedynczego cylindra w centymetrach sześciennych, zaś 4 – ilością wałków rozrządu. Jednostka osiągała moc 352 KM oraz pozwalała rozpędzić auto do prędkości maksymalnej 280 km/h – przyspieszenie do setki wynosiło 5.4 sekundy.

Z kolei w zawieszeniu wykorzystano wahacze poprzeczne na obu osiach; samo podwozie było konstrukcją rurową, cechującą się ciężką i mocną konstrukcją, która do sztywności nie potrzebowała dachu – ten fakt wykorzystano przy stworzeniu wersji cabrio o oznaczeniu GTS/4. Samo nadwozie było stalowe, z drzwiami, maską i pokrywą bagażnika wykonanymi ze stopów; dzięki lżejszym materiałom waga pojazdu była niższa, ale i tak wynosiła 1600 kilogramów.

Produkcja Daytony rozpoczęła się w 1969 roku. Jednocześnie montowano wersje coupe oraz cabrio, a także – robioną na specjalne zamówienie – wersję wyczynową ze wzmocnionym silnikiem o mocy 400 KM i vmax-em 290 km/h. Pojazd przez okres produkcji przeszedł niewielki lifting w 1971 roku, którego najbardziej charakterystycznym elementem było zastąpienie chowanych świateł konwencjonalnymi reflektorami, znajdujących się pod pleksiglasem. Zmiana była wymuszona przepisami federalnymi z 1971 roku. To co warto podkreślić, to fakt iż pojazd oficjalnie nie nazywał się Daytona – nazwa była używana zamiennie z mianem 356 GTB/4, jednak Ferrari nigdy nie nazywało tak auta.

Ostatnie egzemplarze wyprodukowano w 1973 roku. Łącznie zbudowano około 1400 sztuk wersji coupe, 122 kabrioletu o nazwie GTS/4 oraz kilkanaście egzemplarzy wyczynowych. Daytona trzykrotnie wygrała wyścig 24h w Le Mans. Na bazie kilku egzemplarzy stworzono wersję NART Spider, która powstała na zlecenie szefa zespołu North America Racing Team; NARTa zaprojektował Giovanni Michelotti. Inną wersją wartą wzmianki było tak zwane shooting brake , dwuosobowe kombi z nieco innym frontem oraz oszklonym tyłem, z oknami otwieranymi po bokach.

Ferrari Daytona doczekał się swoistego uhonorowania w postaci kit cara na bazie Chevroleta Corvette C3, który „grał” prawdziwe Ferrari Daytonę Spider w serialu Miami Vice ; Daytona w cabrio wystąpiła także w grze Grand Theft Auto Vice City oraz GTA Vice City Stories , gdzie było nazwane Stinger.

#autakrokieta #ferrari #samochody #motoryzacja #gruparatowaniapoziomu #ciekawostki #miamivice #vicecity

pokaż spoiler Źródła: „Ferrari Daytona” autorstwa C. Cheethama z książki „Samochody sportowe – wyczynowe maszyny”, EN Wikipedia https://en.wikipedia.org/wiki/Ferrari_Daytona oraz sznyt.pl https://sznyt.pl/2018/12/17/niesamowicie-rzadkie-ferrari-365-gtb4-daytona-nart-spider-z-1971-roku-szuka-nowego-wlasciciela/

na zdjęciu późniejsza Daytona w wersji RHD